Jak zdać maturę

37Uczysz się bez przerwy i nie masz czasu na nic innego? A może masz trudności z przyswojeniem słówek z języka angielskiego lub nie możesz zapamiętać regułek z historii czy chemii? Jeśli nie pomagają ci żadne korepetycje, a ty sam masz trudności w uczeniu się , warto zmienić swoje dotychczasowe przyzwyczajenia. Specjaliści zalecają aby uczyć się poprzez skojarzenia. Wystarczy zapamiętać zaledwie kilka kluczowych haseł na przykład chłopak, dziewczyna dom, itd Ich kolejność możemy zapamiętać, poprzez ciągłe powtarzanie wyrazów, czy zdań. Ważne jest , aby tą historyjkę zobaczyć w swojej wyobraźni i spróbować ją zapamiętać. Dlatego, starajmy się tworzyć w miarę proste rymowanki i historie. Najważniejszym elementem zapamiętywania przed maturą jest nie przetrenowanie się. Dobrze jest zakończyć proces uczenia trzy dni przed maturą. Ostatnie dwa można wykorzystać na małe powtórki, ale tylko poprzez skojarzenia, coś co nie obciąża umysłu. A gdy na egzaminie otworzymy arkusz, dobrze jest zacząć od pytań na które znamy odpowiedź, a te trudniejsze zostawić sobie na koniec lub na później. Warto poświęcić im trochę więcej czasu i dwa razy się zastanowić nad dobrą odpowiedzią. Język polski- zmora wszystkich maturzystów czy ulubiony przedmiot? Przy pisaniu matury z języka polskiego najważniejsze jest, aby dokładnie przeczytać tekst. Najlepiej jest przeczytać go dwa razy ze zrozumieniem. Uczniowie powinni starać się wyczytać wszystkie, najdrobniejsze szczegóły z tekstu. Drugim elementem nowej matury z polskiego jest wypracowanie. Również jak w pierwszej trzeba dokładnie przeczytać polecenie jak i samą treść tekstu. Warto jest podzielić sobie temat na parę części, w oparciu o to pisać rozwinięcie wypracowania. Jeśli chodzi o geografię czy inne przedmioty tak zwane pamięciówki jak historia czy WOS, pracę nam zapamiętaniem materiału należy rozpocząć dużo wcześniej przed maturą. Praca musi być systematyczna i czasochłonna. Przy uczeniu się geografii, bardzo ważną jak i przydatną rzeczą jest umiejętność dobrego odczytywania map i zapamiętywania faktów. Trzecią rzeczą bardzo przydatną jest umiejętność czytania map i tabel. Gdy zadbamy o wszystkie te czynności, możemy mieć pewność, że przebrniemy przez maturę szybko i bezboleśnie, a nasze czerwcowe wyniki będą zadawalające i satysfakcjonujące.

Nasz rodowód

5Co zdarzyło się neandertalczykowi? Wiadomo, że gatunek ten przez długi czas panował na terenie Europy. Był doskonale przygotowany do twardych warunków epoki lodowcowej. W zasadzie w nauce nie ma jednolitego poglądu na to co mogło spotkać neandertalczyka. Wprawdzie jest kilka teorii, ale żadna z nich nie jest w stu procentach pewna. Do najbardziej popularnych teorii w nauce należą następujące poglądy: 1/ gatunek ten nie wytrzymał konkurencji ze strony lepiej przygotowanego do życia gatunku, miał być nim Homo sapiens; 2/ istnieje koncepcja brutalnego najazdu na Europę Homo sapiens; 3/ neandertalczyk krzyżował się nowym gatunkiem człowieka, czyli z Homo sapiens. Trzecia teoria wymaga dodatkowego wyjaśnienia. Jak pamiętamy z lekcji biologii, gatunki nie mogą nawzajem się krzyżować. Wobec tego istnieje tylko jedno wytłumaczenie. Otóż neandertalczyk nie był innym gatunkiem. Była to jedynie podgrupa Homo sapiens. Problem ten jeszcze długo będzie czekał na wyjaśnienie. W rozwiązaniu problemu pomocna może okazać się genetyka. Jednak stan dzisiejszej technologii nie pozwala nam na odpowiedzenie na pytanie: czy neandertalczyk był podgatunkiem Homo sapiens. Rodowód człowieka Do dziewiętnastego wieku wierzyliśmy, że jesteśmy szczególnym gatunkiem istot na naszej planecie. Wiara ta wynikała z nauk Kościoła, które były głoszone w oparciu o Pismo Święte. W księdze Genesis znajdujemy informacje, iż świat został stworzony przez Boga w ciągu sześciu dni. Człowiek zaś miał powstać na podobieństwo boże. Według tej księgi pierwsi ludzie żyli w rajskim ogrodzie. Dopiero bunt przeciwko nakazom Stwórcy spowodował, iż zostali wygnani. Oznacza to, iż według Pisma Świętego człowiek pojawił w takiej postaci, w jakiej my jesteśmy ukształtowani. Do dzisiaj kreacjonizm jest oficjalną nauką wielu Kościołów protestanckich. Jednak największe i najważniejsze Kościoły chrześcijańskie przyjęły teorię ewolucji, która jest oparta na silnych podstawach naukowych. Pierwszym człowiekiem, który ogłosił, że świat powstał w wyniku ewolucji był Darwin. Jego zdaniem człowiek miał powstać przez ciągła ewolucję od bardzo prymitywnych, małpopodobnych organizmów. Jak sobie łatwo wyobrazić mało kto przyjął do świadomości to, że człowiek pochodzi od małpy. Jego pogląd był przez długi okres zwalczany. Dopiero dalsze badania nad pochodzeniem gatunków pozwoliły na to, iż teoria Darwina zyskała powszechną akceptację.

Jak ukryć

54Podobno jeśli nie mamy nic do ukrycia, to nie mamy również niczego do pokazania. Nie dziwi zatem, iż większość osób skrzętnie próbuje ukrywać swe tajemnice. Jaki jest najlepszy sposób na ich ocalenie? Po prostu nie ujawnianie ich nikomu. Jeśli jednak chcemy przelać nasze sekrety na papier warto zatroszczyć się o to, by przypadkiem nie natknął się na nie ktoś niepowołany. Przede wszystkim nie należy kupować zeszytu czy notesu z krzykliwą okładką, gdyż jest to jeden z czynników, przyciągający wzrok. Po drugie, niezbyt dobrym pomysłem może okazać się próba ukrycia zeszytu za wszelką cenę. W końcu takie zachowanie wzbudza największe podejrzenia. O wiele rozsądniej będzie, jeśli postaramy się wtopić nasz pamiętnik w tłum innych książek czy zeszytów. Jeśli umieścimy go na dnie szuflady, pewnie nikomu nie będzie chciało się go szukać. Być może również ze względu na wścibskich rodziców wiele dziewcząt woli prowadzić blogi. W tym przypadku to dość dobre rozwiązanie, należy jednak pamiętać, by przypadkiem nie zostawić linka w historii przeglądarki. Wiele osób zastanawia się nad tym, po pisać pamiętnik? Odpowiedzi może być wiele, a z pewnością każdy byłby w stanie dopisać do listy jeszcze jedną. Jedni zaczynają bowiem swoją przygodę z pamiętnikiem ze względu na zwykłą nudę. Kiedy nie ma co robić, każdy sposób jest dobry, by tylko dzień szybciej zleciał. Inni lubią po prostu wylewać swoje myśli na papier, gdyż dzięki temu łatwiej jest im obiektywnie spojrzeń na sytuację, w której się znajdują. W życiu innych dzieje się tyle, że pragną choć na moment zatrzymać czas i uchwycić na kartkach to, co wydaje się być niemożliwym do uchwycenia. Wiele osób zaczyna pisanie ze względu na swą sentymentalną naturę. Nie ulega bowiem wątpliwości, iż może być bardzo zabawnym wracanie do wspomnień po kilku, a nawet kilkunastu latach. Wreszcie młodsze dziewczynki mogą zabierać się za pisanie tylko ze względu na to, iż zobaczyły jak robią to ulubione bohaterki ich bajek. Nie ulega jednak wątpliwości, że każdy sposób jest dobry, by podjąć próby zachowania wspomnień. Wspominanie może być piękne, ale zazwyczaj jest również bardzo bolesne. W końcu już nigdy nie będziemy tak młodzi, piękni i zgrabni jak kiedyś, prawda? Tym bardziej boli nas, jeśli nigdy nasze życie nie ułożyło się tak, jakbyśmy tego chcieli. Czy warto zatem pisać o swych dziecięcych marzeniach i zadręczać się całe życie? Odpowiedź zależy od osoby. Jedni czytając o swej młodzieńczej pasji mogą odnaleźć w sobie nowe źródło energii. Może dzięki temu uda im się zmienić coś w swoim życiu, może popatrzą na świat z nową siłą. Inni, mniej odporni, mogą jeszcze bardziej się załamać. W końcu nie jest przyjemnym analizowanie swoich porażek. Jednak większość z pewnością uśmiechnie się nad swoim młodzieńczym losem. W końcu nie ma nic piękniejszego niż warte uwagi wspomnienia, a zawsze w życiu można przecież znaleźć coś pozytywnego. Poza tym nic nie stoi na przeszkodzi, by do swoich młodzieńczych ekscesów dołączyć kilka zdań o dorosłym życiu. W końcu mimo wszystko w pisaniu pamiętników to pisanie jest najprzyjemniejszą częścią.

Amerykańskie nastolatki

25Ostatnimi czasy wśród nastolatek na całym świecie bardzo popularne są opowieści o ich rówieśnicach z Ameryki.Nie da się ukryć, iż choć historie o amerykańskich nastolatkach są bardzo tendencyjne i przewidywalne, wiele dziewczyn bardzo chętnie zatapia się w ich świecie, który mieszkankom przeciętnych miasteczek wydaje się niezwykle atrakcyjny. Wszystko zaczęło się już dawno temu, jednak wydaje mi się, że jedną z takich współczesnych książek, która po podbiciu Stanów Zjednoczonych dotarła również do naszego kraju jest „Pamiętnik Książniczki”. Sama pamiętam, że w gimnazjum uległam nieco tej manii i sięgnęłam po kilka takich książeczek i muszę przyznać, że czytało się je całkiem lekko i przyjemnie. Uderzało mnie jedynie to, że tak naprawę owe tomiki przypominały raczej książki dla dzieci niż prawdziwe książki, bo nie dość że były bardzo cienkie to jeszcze pisane dość dużą czcionką. Warto jednak wspomnieć również o tym, że istnieje również wiele innych książek popularnych w naszym kraju. Wśród nich nie może zabraknąć „Stowarzyszenia wędrujących jeansów”, czy coraz popularniejszej za pomocą amerykańskiego serialu „Plotkary”. Femme fatale, czy jak kto woli kobieta fatalna to miano, które bardzo często przypisuje się bohaterkom literackim.Femme fatale to jedno z tych słów, a właściwie związków frazeologicznych, które dość często pojawiają się na lekcjach przy omawianiu wizerunków kobiecych bohaterek. Niestety warto zdawać sobie sprawę z tego, iż tak naprawdę bardzo często wyrażenia tego używa się błędnie. Tak naprawdę bowiem mianem femme tatale nie nazywa się kobiety, która bawi się mężczyznami czy też zmienia ich jak przysłowiowe rękawiczki. Femme fatale to tak naprawdę bohaterka, która doprowadza mężczyznę do klęsk i potknięć na wszystkich płaszczyznach jego życia i tak dla przykładu poniekąd takim mianem można by nazwać Lady Makbet, która podżega swojego męża do zabicia króla, co jak wszyscy czytelnicy „Makbeta” doskonale wiedzą, kończy się jego śmiercią. Warto wspomnieć również, iż wiele osób twierdzi również, iż za femme fatale można uznać Izabelę Łęcką, chociaż jeśli chodzi o mnie to dość ostrożnie odnosiłabym się do tego stwierdzenia. Niemniej jednak bardzo łatwo można dowieść, iż miała ona bardzo destrukcyjny wpływ na Wokulskiego.