Matki

27Do dziś panuje przekonanie, że kobiety to głównie matki, dlatego i takiego wizerunku pań nie brakuje w dziełach literackich.Literatura bez matek z pewnością nie byłaby taka sama, bowiem to główna rola, jaką wielu przypisuje kobietom. Warto zdawać sobie sprawę z tego, iż obrazy kobiet- matek odmalowane zostały wielokrotnie również w tych starszych powieściach. I tak na przykład możemy czytać o nich u Żeromskiego, który w „Przedwiośniu” kreśli nam dość wyraźny portret Barykowej, która dla swojego syna jest w stanie do największych poświęceń, nawet gdy on uważa, że nie jest ona kobietą wystarczająco mądrą by pojąć idee rewolucji. Warto przy tym zwrócić uwagę na to, jak silne potrafią być kobiety zwłaszcza w sytuacjach zagrożenia, gdy nawet mężczyźni nie są do końca w stanie sobie poradzić. Warto również zwrócić uwagę na to, iż w dzisiejszej literaturze coraz częściej kobiety muszą radzić sobie z macierzyńskimi dylematami, godzić pracę z wychowaniem dzieci, a nierzadko i stawać przed bardzo trudnym wyborem jakim jest decyzja o aborcji. Matki w literaturze nierzadko przedstawione są również jako kobiety samotne, muszące borykać się z trudami macierzyństwa. Warto zwrócić uwagę również na to w jaki sposób przedstawiane są w literaturze młode bohaterki żeńskie.Warto zwrócić uwagę również na to, iż wśród literackich portretów kobiet nie brakuje również małych dziewczynek. Pojawiały się one już od wieków i zwykle towarzyszyły swoim matkom, dlatego też wielu autorów przedstawiało je jako wierne kopie swoich rodzicielek, odziane w drogie suknie i najlepsze buty. Należałoby również wspomnieć o tym, iż wśród portretów młodych dziewczynek nie brakuje również innych wizerunków kobiet. I tak dla przykładu możemy spojrzeć na bohaterkę „Tajemniczego ogrodu”, która pod wpływem okoliczności, w jakich przyszło jej funkcjonować zmienia się z zadufanej w sobie, nie potrafiącej obdarzyć nikogo uczuciem dziewczynki w miłą i ciepłą osobę. Można tu również spojrzeć na bohaterkę jednej z moich ulubionych książek z dzieciństwa „Małej księżniczki”, czyli opowieści o małej Sarze, która w wyniku śmierci ojca trafi swoją pozycję w pensjonacie dla młodych dam i musi zmienić się z sympatycznej i pomocnej, acz bogatej dziewczynki w pracownicę, odpracowującą swoje zaległe czesne dla szkoły.

Encyklopedia

65Gra oparta jest na zasadzie prawdziwych i błędnych definicji z konkretnej dziedziny. Celem gry jest odróżnienie definicji prawdziwej od nieprawdziwej. Do gry przystępują co najmniej cztery osoby, jednak lepiej jest gdy będzie ich sześciu. Potrzebować będziemy słownika bądź encyklopedii a także długopisu i kartki papieru. Stopień trudności uzależniony jest od poziomu zaawansowania uczestników gry. Łącznie z przygotowania gra trwa około trzydziestu minut. Gracze podzieleni na dwie drużyny, każda wybiera po jednym , koniecznie nietypowym haśle z encyklopedii bądź słownika. Następnie piszą oni dwie definicje , jedną prawdziwą oraz jedną błędną. Kolejnym etapem jest wzajemne przedstawianie wybranych definicji przeciwnikom. Punkty przyznawane są zarówno za wykryty jaki i za udany blef. Gra zdecydowanie przeznaczona dla osób o szerokich horyzontach myślowych, które orientują się w szeroko pojętej terminologii naukowej , przy czym nawet osoby oczytane mogą mieć problemy ponieważ nikt nie pozna wszystkich zagadnień. Gra dla ambitnych. Dla zdecydowanie dla osób bardzo odważnych , które potrafią szczerze odpowiadać na kłopotliwe pytania , ważne jest aby odpowiadać na pytanie prawdziwie. Do gry potrzebujemy od trzech osób wzwyż. Z racji charakteru tej gry jest ona przeznaczony głównie dla osób dorosłych. Gdy towarzystwo jest w nastroju do zabawy , gra może trwać nawet godzinę. Cała gra polega na wypowiadaniu prawdziwych stwierdzeń na temat ukochanej osoby. Za każdym kolejnym razem gracze muszą zmieniać litery epitetów jakimi będą określać ukochane osoby, gdy komuś to się nie uda niestety wypada z gry. Można urozmaicać grę poprzez dodawanie coraz to bardziej wymyślnych określeń i unikanie tych bardziej konwencjonalnych. Dzięki tej grze możemy przekonać się co tak naprawdę sądzi o nas bliska nam osoba. Na pewno nie wszystkim ta gra przypadnie do gustu, jednak jeśli zachowamy umiar będzie to tylko odrobina dobrej zabawy. Są też opinie , że w tej grze należy raczej kłamać niż mówić prawdę , cóż jest to kwestia mocno dyskusyjna i kładzie pytanie o sens zabawy.

Pisemne

55Popularność gra zawdzięcza temu, że bardzo wiele przedmiotów posiada nogi. Liczba graczy w tej grze wynosi od trzech do nawet dwunastu. Jedyne czego potrzebujemy to papier oraz długopis. Stopień trudności jest dosyć wysoki, jednak na pewno jest to doskonały sposób na rozerwanie się zarówno dla dzieci i dorosłych. Czas trwania to zaledwie pięć minut bo tylko tyle trwa jedna runda, całość zaś trwa znacznie dłużej. W tej grze uczestnicy otrzymują kartkę papieru i długopis albo ołówek. Następnie wybierana jest w sposób losowy litera. Kolejnym etapem jest dokładnie sprawdzenie godziny by kolejne dwie minuty poświęcić na wypisanie jak największej ilości słów na daną literę , wszystkie słowa muszą być określeniami , nazwami rzeczy , które posiadają nogi. Na samym końcu następuje odczytania list uczestników , gdy usłyszysz , że przeciwnik ma takie samo słowo jak Ty , musisz je wykreślić. Zwycięzcą jest osoba, której na kartce pozostanie jak największa ilość wyrazów. Gra wbrew pozorom bardzo trudna i wymagająca. Gra ta wymaga sporo wiedzy ogólnej , bardzo znana i popularna. Liczba graczy wynosi od trzech do nawet sześciu. Jedyne czego potrzebujemy to kawałek papieru i długopis. Rozgrywka przeznaczona raczej dla osób dorosłych , jednak do pewnego stopnia mogą grać w nią także dzieci. Jedna partyjka trwa przeważnie piętnaście minut. Na początku gry wybierane są kategorie, najlepiej by było ich co najmniej osiem lecz by gra była dłuższa niech będzie ich więcej np. kompozytorzy , pisarze , sportowcy i muzycy. Kolejno wybiera się litery i wypisuje się hasła do tabeli. Zasady poprawności są w tym wypadku dowolne , w niektórych przypadkach można przeprowadzić głosowanie. Podobnie sprawa wygląda z czasem , wyznaczany jest on przez daną grupę ludzi. Jeden punkt otrzymujemy gdy dane słowo powtórzyło się i dwa punkty jeśli było ono unikalne. Jednym z warunków gry jest konieczność wpisywania polskich nazwach zagranicznych , zasada niepisana ale jednak ważna. Gra jest dosyć wciągająca i ciekawa oraz twórcza.

Żony

29Współczesne wizerunki kobiet nieco różnią się od tych, które niegdyś dominowały w utworach literackich.Warto zwrócić uwagę na to iż w dzisiejszych czasach kobiety coraz rzadziej przestawione są tylko i wyłącznie w jednej roli. Obecnie literackie bohaterki bardzo często muszę mierzyć się z wieloma różnymi wyzwaniami. Niemniej jednak w ich wizerunku najbardziej podoba mi się to, iż tak naprawdę w dużej mierze to od nich zależy, jaka będzie ich przyszłość. Warto przy tym zwrócić uwagę na fakt, iż ustawiane małżeństwa czy narzucanie woli przez rodziców to w dzisiejszych książkach już rzadkość. Coraz częściej mówi się dla odmiany o tym, jak kobiety podbijają świat, nie zawsze wykorzystując do tego celu najwłaściwsze środki. Warto również zwrócić uwagę na to, iż w wielu kwestiach kobiece bohaterki niewiele różnią się od swoich męskich odpowiedników. Zajmują się one już nie tylko domem, ale coraz częściej również sobą, a może zwłaszcza sobą, przy czym bardzo łatwo możemy dostrzec, iż przy opisie kobiety coraz częściej mówi się również o salonach kosmetycznych czy też różnych kursach i zajęciach takich jak joga czy aerobik, na które uczęszcza coraz więcej pań. Wśród literackich portretów kobiet nie może zabraknąć żon, które nie zawsze są idealnymi wybrankami.Nie da się ukryć, iż miłość to główny motyw bardzo wielu książek, dlatego też wśród literackich dzieł nie brakuje portretów żon. Warto jednak zwrócić uwagę na to, iż wiele wielkich par nigdy nie miało okazji powiedzieć sakramentalnego „tak”. I w ten sposób mianem żony nigdy nie będziemy mogli określić chociażby szekspirowskiej Julii. Warto jednak zdawać sobie sprawę z tego, iż dzięki takiemu przedstawieniu pary ich miłość nabiera uniwersalnego wymiaru, nie o tym jednak miała być mowa. Jeśli mowa bowiem o kobietach- żonach w literaturze to muszę przyznać, że na samym początku na myśl przychodzi mi żona modna, być może głównie dlatego, iż słowa „żona” pojawia się już w tytule satyry. Jeśli mowa jednak o żonach modnych to warto zwrócić uwagę na to, iż zwykle były nimi kobiety z wyższych sfer, które do przesady podążały za francuskimi wyznacznikami mody. Te bohaterki zwykle wplatały w swoje wypowiedzi francuskie zwroty, były do przesady słabe i delikatne i nieustannie rozmawiały o francuskich koronkach.