Ostatnia wieczerza

51Obraz budził nawet za życia wielki respekt. Franciszek I chciał go zabrać ze sobą do Francji razem ze ścianą. Przy stole zasiadło dwunastu apostołów i Jezus. Stół jest bardzo długi. Mieszczą się przy nim bez problemu wszyscy wieczerzanie. Chcieli oni spędzić ostatni wieczór z Jezusem. Jezus zajął zaszczytne miejsce pośrodku i to on najbardziej się odznacza na tym obrazie. Po lewej jak i po prawej stronie Jezusa siedzi po sześć apostołów. Fani Leonarda twierdzą, że miał on swój kod. Kod Leonarda da Vinci. Uważają też, że Jezus miał kochankę lub żonę. Sugerują nawet, że jest ona na obrazie. Siedzi po prawej stronie Jezusa. Między nimi jest znak jakby łona kobiety. Zaś ta postać wygląda bardziej jak kobieta niż jak apostoł. Siedzi ona w ten sposób, że jeśli przesunąć ją na lewą stronę Jezusa, będzie leżeć mu na ramieniu. Nikt do tej pory nie dowiedział się czy Leonardo zrobił to specjalnie. Czy specjalnie namalował to w ten sposób, by zrobić zagadkę dla przyszłych pokoleń? Przecież jego geniusz nie znał granic, mógł, więc zrobić to i czekać na śmierć. Maryja matka Jezusa, zapłakana trzyma ciało na swych kolanach. Jest to jej syn, jedyny syn i dar od Boga. Bowiem jest to syn Boży. Ciało Jezusa jest wygięte i bezwładnie zwisa z kolan matki. Przepasany jest tylko w zżółkniętą chustę. Ręka opadła na ziemię. Matka ma zbolały wyraz twarzy, na głowie ma chustę. Ze smutkiem patrzy na zmarłego syna. Od góry do dołu jest ubrana w czarną szatę. Wokół matki i syna rozpaczają ludzie, którzy do końca byli przy nim. Po lewej klęczy mężczyzna, zapewne Jan. Chyba się modli, raczej o swoje wybawienie. Jest odziany w białą szatę. Kolejna postać jest to kobieta, pełna smutku, trzyma głowę na głowie Jezusa. Po jej twarzy płyną łzy. Włosy ma koloru brązowego, są dość długie. Ręka spoczywa na twarzy zmarłego. Po prawej stronie bezsilnie siedzi dość wysoka kobieta. Ładne rysy jej twarzy wygięte są w grymasie smutku, po odejściu Pana. Ubrana jest w kolorową szatę, choć w większości przeważa barwa czerwona. Głowę ma schyloną lekko do przodu, włosy długie, rude opadają na kark. Cała ta scena przyprawia człowieka o smutek. Obraz przedstawia wielkie zgromadzenie. Cóż nic dziwnego w końcu to szkoła, więc musi być dużo ludzi. Wszyscy są ubrani w starożytne szaty, togi i tuniki. Są rozmaitych kolorów, czerwone, białe, różowe, purpurowe, niebieskie, zielone, jedynie nie można się doszukać czarnej. Ludzie chodzą, klęczą, siedzą. Rozmawiają ze sobą, jedna z kobiet trzyma nawet czarodziejską kulę, w której szuka odpowiedzi na nurtujące pytania koleżanek otaczających ją. Samo miejsce, w którym znajdują się postaci to wielka sala, sufit w kształcie kopuły, wyjście zwieńczone wielkim łukiem, gdzie miedzy kolumnami mogłyby się zmieścić dziesiątki ludzi. Wszystko pięknie udekorowane, jak to w Atenach. Sufit zdobią freski, zabawne freski na fresku, ale cóż taki sytuacje się zdarzają. Sala zdaje się nie mieć końca, kolejne łuki, kolumny, freski, i tak widać przez najbliższe kilkaset metrów. Na końcu Sali widać okno. A raczej kilka okien, okienek bardzo małych, ale wpuszczających wystarczająco światła. Jeśli w Watykanie istnieje dużo takich fresków to jest, co oglądać.

Jak zdać maturę

37Uczysz się bez przerwy i nie masz czasu na nic innego? A może masz trudności z przyswojeniem słówek z języka angielskiego lub nie możesz zapamiętać regułek z historii czy chemii? Jeśli nie pomagają ci żadne korepetycje, a ty sam masz trudności w uczeniu się , warto zmienić swoje dotychczasowe przyzwyczajenia. Specjaliści zalecają aby uczyć się poprzez skojarzenia. Wystarczy zapamiętać zaledwie kilka kluczowych haseł na przykład chłopak, dziewczyna dom, itd Ich kolejność możemy zapamiętać, poprzez ciągłe powtarzanie wyrazów, czy zdań. Ważne jest , aby tą historyjkę zobaczyć w swojej wyobraźni i spróbować ją zapamiętać. Dlatego, starajmy się tworzyć w miarę proste rymowanki i historie. Najważniejszym elementem zapamiętywania przed maturą jest nie przetrenowanie się. Dobrze jest zakończyć proces uczenia trzy dni przed maturą. Ostatnie dwa można wykorzystać na małe powtórki, ale tylko poprzez skojarzenia, coś co nie obciąża umysłu. A gdy na egzaminie otworzymy arkusz, dobrze jest zacząć od pytań na które znamy odpowiedź, a te trudniejsze zostawić sobie na koniec lub na później. Warto poświęcić im trochę więcej czasu i dwa razy się zastanowić nad dobrą odpowiedzią. Język polski- zmora wszystkich maturzystów czy ulubiony przedmiot? Przy pisaniu matury z języka polskiego najważniejsze jest, aby dokładnie przeczytać tekst. Najlepiej jest przeczytać go dwa razy ze zrozumieniem. Uczniowie powinni starać się wyczytać wszystkie, najdrobniejsze szczegóły z tekstu. Drugim elementem nowej matury z polskiego jest wypracowanie. Również jak w pierwszej trzeba dokładnie przeczytać polecenie jak i samą treść tekstu. Warto jest podzielić sobie temat na parę części, w oparciu o to pisać rozwinięcie wypracowania. Jeśli chodzi o geografię czy inne przedmioty tak zwane pamięciówki jak historia czy WOS, pracę nam zapamiętaniem materiału należy rozpocząć dużo wcześniej przed maturą. Praca musi być systematyczna i czasochłonna. Przy uczeniu się geografii, bardzo ważną jak i przydatną rzeczą jest umiejętność dobrego odczytywania map i zapamiętywania faktów. Trzecią rzeczą bardzo przydatną jest umiejętność czytania map i tabel. Gdy zadbamy o wszystkie te czynności, możemy mieć pewność, że przebrniemy przez maturę szybko i bezboleśnie, a nasze czerwcowe wyniki będą zadawalające i satysfakcjonujące.

Naukowo

69Proces zgłębiania wiedzy w Ameryce przebiega nieco inaczej, bowiem stawia się tu głównie na doświadczenie i wykorzystanie źródeł.Jednym z głównych powodów, dla których marzyła mi się nauka w amerykańskiej szkole jest fakt, iż w tamtejszych placówkach nauka wygląda zupełnie inaczej i jest o wiele ciekawsza nić w naszych szkołach. O ile bowiem u nas stawia się głównie na zapamiętywanie określonej wiedzy, o tyle w Ameryce informacje, które widzimy w książkach możemy sprawdzić doświadczalnie. Zawsze marzyła mi się właśnie taka prawdziwa chemia, na której nie tylko rozwiązujemy zadania, ale również, a może przede wszystkim mamy okazję ku temu, by samodzielnie wykonywać opisane w książkach doświadczenia. O ile bowiem u nas, świętem jest, gdy nauczyciel zdecyduje się na wyciągnięcie jakiegokolwiek, starego sprzętu i przeterminowanych odczynników, o tyle w amerykańskich szkołach uczniowie mają własne stanowiska, przy których mogą samodzielnie wykonywać omawiane na lekcjach doświadczenia. Tu również można bez większego problemu oglądać preparaty przez mikroskop czy też przeprowadzać w grupach sekcje zwłok małych zwierzątek. Nie da się ukryć, iż amerykańcy uczniowie mają zupełnie inną mentalność, dlatego też ich szkolne życie wygląda nieco inaczej.Kiedy oglądamy amerykańskie filmy często zazdrościmy uczniom dużej swobody, jaką zwykle się im daje. Tak naprawdę jednak powinniśmy zwrócić uwagę na to, iż w takowych produkcjach zwykle pokazywane są jedynie przerwy, a w gruncie rzeczy przecież to tylko mała część szkolnego życia. Nie da się jednak ukryć, iż w wielu szkołach w Ameryce uczniowie mają znacznie więcej do powiedzenia niż u nas, zwykle działa tam również wiele różnorodnych kół, o których w naszym kraju można tylko pomarzyć. Należy jednak zdawać sobie sprawę również z tego, iż tak naprawdę wszystko zależy od tego, do jakiej szkoły chodzimy. W placówkach niepublicznych wszystko wygląda zwykle znacznie lepiej, jednak powinniśmy zdawać sobie sprawę z tego, iż u nas za odpowiednią opłatą w ramach lekcji wychowania fizycznego będzie można jeździć konno czy uczęszczać na lekcje tenisa. W publicznych szkołach, zarówno u nas, jak i w amerykańskiej rzeczywistości zarówno klasy jak i hole nie wyglądają zwykle tak pięknie i czysto jak na planach filmowych.

Matki

27Do dziś panuje przekonanie, że kobiety to głównie matki, dlatego i takiego wizerunku pań nie brakuje w dziełach literackich.Literatura bez matek z pewnością nie byłaby taka sama, bowiem to główna rola, jaką wielu przypisuje kobietom. Warto zdawać sobie sprawę z tego, iż obrazy kobiet- matek odmalowane zostały wielokrotnie również w tych starszych powieściach. I tak na przykład możemy czytać o nich u Żeromskiego, który w „Przedwiośniu” kreśli nam dość wyraźny portret Barykowej, która dla swojego syna jest w stanie do największych poświęceń, nawet gdy on uważa, że nie jest ona kobietą wystarczająco mądrą by pojąć idee rewolucji. Warto przy tym zwrócić uwagę na to, jak silne potrafią być kobiety zwłaszcza w sytuacjach zagrożenia, gdy nawet mężczyźni nie są do końca w stanie sobie poradzić. Warto również zwrócić uwagę na to, iż w dzisiejszej literaturze coraz częściej kobiety muszą radzić sobie z macierzyńskimi dylematami, godzić pracę z wychowaniem dzieci, a nierzadko i stawać przed bardzo trudnym wyborem jakim jest decyzja o aborcji. Matki w literaturze nierzadko przedstawione są również jako kobiety samotne, muszące borykać się z trudami macierzyństwa. Warto zwrócić uwagę również na to w jaki sposób przedstawiane są w literaturze młode bohaterki żeńskie.Warto zwrócić uwagę również na to, iż wśród literackich portretów kobiet nie brakuje również małych dziewczynek. Pojawiały się one już od wieków i zwykle towarzyszyły swoim matkom, dlatego też wielu autorów przedstawiało je jako wierne kopie swoich rodzicielek, odziane w drogie suknie i najlepsze buty. Należałoby również wspomnieć o tym, iż wśród portretów młodych dziewczynek nie brakuje również innych wizerunków kobiet. I tak dla przykładu możemy spojrzeć na bohaterkę „Tajemniczego ogrodu”, która pod wpływem okoliczności, w jakich przyszło jej funkcjonować zmienia się z zadufanej w sobie, nie potrafiącej obdarzyć nikogo uczuciem dziewczynki w miłą i ciepłą osobę. Można tu również spojrzeć na bohaterkę jednej z moich ulubionych książek z dzieciństwa „Małej księżniczki”, czyli opowieści o małej Sarze, która w wyniku śmierci ojca trafi swoją pozycję w pensjonacie dla młodych dam i musi zmienić się z sympatycznej i pomocnej, acz bogatej dziewczynki w pracownicę, odpracowującą swoje zaległe czesne dla szkoły.